Fotografoterapia

Celem warsztatów fotografoterapeutycznych jest przyglądanie się własnym emocjom poprzez krótkoterminową pracę terapeutyczną, w której wykorzystana jest fotografia. Warsztaty realizowane są przez psychoterapeutę i fotografkę w formie grupowej i indywidualnej.

Użycie fotografii w terapii, z jednej strony, polega na pracy z już istniejącymi zdjęciami (przede wszystkim fotografiami z albumów rodzinnych), z drugiej, na zamierzonej wizualizacji treści odpowiedzialnych za różnego rodzaju emocje, o których dzięki takiemu procesowi łatwiej jest rozmawiać.

Sięgamy po fotografie rodzinne zainspirowani podejściem kanadyjskiej psycholog i terapeuty Judy Weiser, która uważa, że: „Dokumentują [one] nie tylko to, gdzie byliśmy, ale także mogą wskazać drogę do miejsca, w którym moglibyśmy być”.

Chwytamy za aparaty fotograficzne, zachęcając uczestniczki i uczestników warsztatów do robienia zdjęć, gdyż obrazy sprzyjają oswojeniu tego, co ukryte i niewypowiedziane.

W efekcie warsztatów powstają fotografie pozwalające zmierzyć się z trudnymi, często bolesnymi wspomnieniami. Spotkanie z własną twórczością oraz współtworzenie w duecie z fotografką inspirują do dalszych samodzielnych poszukiwań plastycznych, wzmacniają kreatywność i poczucie sprawczości, tym samym przyczyniają się do samorozwoju.